Marcin Gajewski
'Marcin Gajewski'
14 maart - 26 juni 2004


2004Gajewski_voor Het Plafond.jpg

©  Marcin Gajewski, Rotterdam; 2004

Ik nodigde Gajewski uit naar aanleiding van een recente serie foto’s die mij troffen tijdens een Open Dag van de Willem de Kooning Academie, waar hij 3e-jaars student Autonome Kunst is. Ik was meteen geroerd door zijn dubbel-beelden, zag er verlangen in en realiseerde me meteen ook het hopeloze ervan. Tegelijkertijd vind ik zijn beelden ook betoverend mooi gemaakt.

Gajewski’s medium is de digitale fotografie; zijn instrumenten pixelcamera, Photoshop en printer. Hij regisseert en fotografeert scènes uit zijn dagelijks leven, met daarin zichzelf als acteur in wisselende rollen. Foto’s als ‘slices of life’, die hij daarna digitaal bewerkt via ‘cut & paste’.

Zo geeft Gajewski zichzelf een dubbelganger, een tweelingbroer, een ‘alter ego’. Wíe is wíe? Samen aan tafel, samen in de keuken, samen naar bed… “Ik wou dat ik twee hondjes was…” Samen in de badkamer en jezelf in de spiegel zien – een ontwapenend gezicht. Soms treedt ook een soort Droste-effect op: we zien Gajewski bezig in zijn studio, werkend aan zijn dubbel-beelden – die je nu ook in de tentoonstelling ziet hangen.

De dubbel-acteurs hebben gelijkwaardige rollen, ze zijn gespiegeld en symmetrisch. Dat geeft ook rust in het beeld. Steeds is een ‘actie’ te zien, maar een verstilde. Anders dan in ‘collages’ en ‘fotomontages’ van vroeger is de manipulatie in de samengestelde beelden – com-posities – van Gajewski volkomen onzichtbaar.

Gajewski maakt beelden die wél nog aan de dagelijkse werkelijkheid refereren, maar die tegelijkertijd ontstijgen. Dit is de ‘smooth’ wereld van het digitale, waarin veel ‘onmogelijks’ kan, en waarin in eerste instantie zelfs álles mogelijk lijkt… Werkelijkheid of waan, waak of droom. Pascal al vroeg zich af hóe je kunt wéten wat het verschil is. “Dromen zijn bedrog / en als ik wakker word … “. Drog-beeld, fata morgana: aantrekkelijk, verleidelijk… maar slechts spiegeling. De beelden nodigen uit tot ‘reflectie’: wat gebeurt hier? kán ik nu daadwerkelijk ‘samen spelen’, of ben ik nog steeds maar slechts één hondje? kán het? en áls het kan, zou ík dat óók willen?

Speciaal voor Het Plafond maakte Gajewski een aanvulling op de bestaande serie, volgens dezelfde uitgangspunten. Kijkend, als U nú, náár en tégen en dwars doorheen de spiegelende étalage-ruit zag en bekeek hij zichzelf: in de omgeving van het ‘buiten’ van de Gedempte Zalmhaven én binnen, omgeven door zijn eigen foto’s aan het werk met zichzelf. Gajewski laat U zien wat híj zag; hij nodigt U uit, op uw beurt naar u zélf te kijken: verdubbelend, spiegelend, reflecterend.

© Guus Vreeburg / Het Plafond, Rotterdam; 040317

04.03.21,03.outside.jpg 04.03.18,01. peeking.jpg
04.03.21,08.corner.jpg 04.03.21,09.space.jpg
04.03.18,05.concrete wall.jpg 04.03.18,09.Pete Marcin bathroom.jpg

Foto's tonen de installatie met de bestaande dubbelportretten op de betonwand links, en het speciaal voor de gelegenheid vervaardigde nieuwe werk (zie bovenaan deze pagina) in groot formaat op de witte achterwand - dat leverde, van buiten bekeken, driedubbele spiegeling op...

Het recente werk van Marcin Gajewski is te zien op zijn site