Sjoerd Knibbeler
'Logé'
3 juni - 1 juli 2006

“Photography is a negation of chronology”

Geoff Dyer, The Ongoing Moment (New York, Pantheon, 2005)

information in English

foto's van de vernissage
foto's van de installatie
slaapfoto's
foto's van de nacht dat Sjoerd in het Plafond slaapt

Lees reacties op de presentatie van Sjoerd Knibbeler en geef je eigen reactie

Sjoerd Knibbeler

1981	geboren in Weert
2004	BA studie ‘Media & Cultuur’ aan de Universiteit van Amsterdam;
	major ‘filmstudies’, minor ‘kunstgeschiedenis’
2005	deelnemer zomerproject ‘Re_Cultivation’, SICE/ Sarajevo International Cultural Exchange;
	Sarajevo / Bosnië en Herzegovina
heden	studie Fotografie aan de Academie van Beeldende Kunst / Hogeschool voor de Kunsten Utrecht

Installatie 'Logé'
De installatie ‘Logé’ van Sjoerd Knibbeler is ontstaan naar aanleiding van een foto van zichzelf die hij maakte in de nacht van 21 op 22 februari 2006 tussen 23.37 en 06.30 uur, terwijl hij lag te slapen. Knibbeler projecteert die foto als dia op zijn matras. In aanvulling daarop voegt hij tijdens de looptijd van deze presentatie iedere dag een nieuwe foto toe van een opname met een meer normale belichtingstijd van de nacht tevoren, wéér van zichzelf slapend. Eėn nacht zal hij in zijn installatie bij Het Plafond komen logeren.
Het project is dus een soort zelfportret van een zeer intieme activiteit: slapen.

Knibbeler ‘geeft zich bloot’: exhibitionisme?

Wíj kijken ernaar: voyeurisme?

Tijd en tussen
Knibbeler gebruikte bij zijn ‘slapend zelfportret’ een sluitertijd van bijna zeven uur – met een sluitertijd van 1/60 seconde zouden dat 1.486.800 foto’s kunnen zijn! Normaliter ‘kijkt’ je camera, als je een foto maakt, maar een ‘split second’ kort: 1/60 tot 1/500 seconde – dát is genoeg voor een ‘gestoken’ scherpe foto. ‘Bewogen’ foto’s gooi je meestal weg, want met foto’s wil je het leven ‘vast’-leggen, beweging stil zetten. ‘Beweging’ kun je benaderen met film. Film toont niet werkelijk beweging, maar wekt via 24 ‘stills’ per seconde de suggestie ervan: oog en hersenen kunnen die 24 beelden per seconde niet meer afzonderlijk waarnemen. Wat er tússen die 24 beelden door gebeurde is voor altijd verloren...

Slapen
Als je slaapt is er nauwelijks beweging. Je ligt stil… bijna. Er is bijna geen ‘leven’ te zien, alle leven speelt zich binnen in je af, onzichtbaar. In 1963 maakte Andy Warhol zijn eerste film, ‘Sleep’, met zijn vriend John Giorno in de (slapende) hoofdrol . Intrigerende paradox: een film van ruim vijf uur, waarin nauwelijks beweging te zien is, en die je als kijker ook bijna niet opmerkt – áls je er al in slaagt zo lang geconcentreerd te blijven kijken…
Knibbeler pakte het anders aan: hij liet zijn camera bijna zeven uur geconcentreerd en onophoudelijk kijken, met zichzélf in de hoofdrol. Geen moment ging verloren. De camera zag stilte, maar ook iedere kleine beweging, en legde die vast in één enkel beeld. Een ‘bewogen’ beeld? Een beeld van ‘bewegingen’? In één oogopslag is álles zichtbaar, maar de chronologie van die bewegingen blijft verborgen.

Tonen en bekijken
Iemand ánders tonen tijdens zijn slaap is één ding. Jezélf laten zien terwijl je slaapt een ander. Zien wij hier een bewust geposeerd zelfportret, of de documentatie van een ‘performance’? Knibbeler: “Voor een portret kun je poseren, dat duurt hoogstens een paar seconden. Zeven uur lang poseren gaat níet, dan word je jezelf. Maar in deze foto ben ik zélf niet belangrijk, ik wilde zien hoe ver ik met fotografie kan gaan. Hoe slapen jullie eigenlijk?”
Ai! Impertinente vraag? Zouden wij ons willen laten bekijken terwijl we slapen? Je ‘bloot geven’? Ongemakkelijk! En hoe is het om nu wél naar Knibbeler te kijken? Ongemakkelijk? Hoevéél laat hij eigenlijk van zichzelf zien? Ongeposeerd, en dus ‘zich zelf’. En toch zien wij hem nauwelijks… Is hij het eigenlijk wel? Kijk zelf maar!

Kom kijken bij Het Plafond
Het Plafond kent geen vaste openingstijden, maar opent zich met een grote winkelruit naar het trottoir van de Gedempte Zalmhaven. De installatie van Sjoerd Knibbeler is dus dag en nacht te bekijken, maar het geprojecteerde beeld pas na het invallen van de duisternis optimaal zichtbaar worden: het zal geleidelijk ‘opdoemen’ tijdens de ‘slaaptijd’. Kom dus ook dán eens kijken…

© Guus Vreeburg Het Plafond, Rotterdam; 060603

Programma

3 juni, 20 uur	vernissage van de installatie – U bent VAN HARTE WELKOM!
3 juni t/m 1juli	doorlopende projectie; daarnaast wordt per dag een foto toegevoegd van Knibbeler,
	slapend, de vorige nacht
24 juni,	Sjoerd Knibbeler logeert één nacht in zijn installatie bij Het Plafond
vanaf 23 uur
1 juli, 20 uur	finissage van de installatie – besloten bijeenkomst